عمران و آبادى خاك يمن بسيار كوشيده و تمدن‌هايى را از خود به يادگار گذارده‌اند . و امروز كتيبه‌هاى آنان با اصول علمى خوانده مىشود و تا حدودى تاريخچه قحطانى را روشن مىنمايد و هرچه دربارهء تمدن عرب قبل از اسلام گفته مىشود ، همگى مربوط به همين گروه ؛ آن هم در سرزمين يمن ، مىباشد . 3 - « عدنانيان » : فرزندان حضرت اسماعيل ، فرزند ابراهيم خليل عليه السلام مىباشند ، كه ريشهء اين تيره را در بحث‌هاى آينده روشن خواهيم ساخت . و خلاصهء آن اين است كه : ابراهيم مأمور شد ، كه فرزند خود اسماعيل را با مادر وى « هاجر » ، در سرزمين مكه جاى دهد ، ابراهيم عليه السلام هر دو را از خاك فلسطين به سوى درهء عميقى ( مكه ) كه بىآب و علف بود ، حركت داد ، دست لطف و مهر پروردگار جهان به سوى آنان دراز گرديد و چشمهء زمزم را در اختيار آنان گذارد ، اسماعيل با قبيلهء « جرهم » ، كه در نزديكى مكه خيمه زده بودند ، وصلت نمود . فرزندان زيادى نصيب وى شد ، كه يكى از آنها « عدنان » است كه با چند واسطه ، نسب وى به اسماعيل مىرسد . فرزندان عدنان ، به تيره‌هاى گوناگونى تقسيم شدند و از ميان آنان قبيله‌اى كه شهرتى به دست آورد ، قبيلهء قريش و در ميان آنان بنى هاشم بودند . اخلاق عمومى عرب مقصود آن رشته از اخلاق و آداب اجتماعى است ، كه پيش از اسلام در ميان آنان رواج داشت ، برخى از اين رسوم در ميان تمام عرب گسترش پيدا كرده بود . به طور كلى اوصاف عمومى و پسنديدهء عرب را مىتوان در چند جمله خلاصه نمود : اعراب زمان جاهلى و به خصوص فرزندان عدنان ، طبعاً سخى و مهمان‌نواز بودند ، كمتر به امانت خيانت مىكردند ؛ پيمان‌شكنى را گناه غير قابل بخششى مىدانستند ؛ در راه عقيده فداكار بودند و از صراحت لهجه كاملًا برخوردار بودند ؛ حافظه‌هاى نيرومندى براى حفظ اشعار و خطبه‌ها در ميان آنان پيدا مىشد ؛ و در فنّ شعر و سخنرانى سرآمد روزگار بودند ؛ شجاعت و جرأت آنان ضرب المثل بود ؛